به دریا می زنم ! شاید به سوی ساحلی دیگر
مگر اسان نماید مشکلم را مشکلی دیگر
من از روزی که دل بستم به چشمان تو می دیدم
که چشمان تو می افتند دنبال دلی دیگر
به هر کس دل ببندم بعد از این خود نیز می دانم
به جز اندوه دل کندن ندارد حاصلی دیگر
من از اغاز در خاکم نمی از عشق می بینم
مرا می ساختند ای کاش ، از اب و گلی دیگر
طوافم لحظه دیدار چشمان تو باطل شد
من اما همچنان در فکر دور باطلی دیگر
به دنبال کسی جامانده از پرواز می گردم
مگر بیدار سازد غافلی را ، غافلی دیگر
پیشانی ام را بوسه زد در خواب هندویی
شاید از ان ساعت طلسمم کرده جادویی
شاید از ان پس بود که احساس می کردم
در سینه ام پر می زند شب ها پرستویی
شاید از ان پس بود که با حسرت از دستم
هر روز سیبی سرخ می افتاد در جویی
از کودکی دیوانه بودم ، مادرم می گفت :
از شانه ام هر روز می چیده ست شب بویی
نام تو را می کند روی میز ها هر وقت
در دست ان دیوانه می افتاد چاقویی
بیچاره اهویی که صید پنجه ی شیری ست
بیچاره تر شیری که صید چشم اهویی
اکنون ز تو با نا امیدی چشم می پوشم
اکنون ز من با بی وفایی دست می شویی
ایینه خیلی هم نباید راست گو باشد
من مایه رنج تو هستم ، راست می گویی
در راه رسیدن به تو گیرم که بمیرم
اصلا به تو افتاد مسیرم که بمیرم
یک قطره ابم که در اندیشه ی دریا
افتادم و باید بپذیرم که بمیرم
یا چشم بپوش از من و از خویش برانم
یا تنگ در اغوش بگیرم که بمیرم
این کوزه ترک خورد ! چه جای نگرانی ست
من ساخته از خاک کویرم که بمیرم
خاموش مکن اتش افروخته ام را
بگذار بمیرم که بمیرم که بمیرم
بی قرار تو ام و در دل تنگم گله هاست
اه ! بی تاب شدن عادت کم حوصله هاست
مثل عکس رخ مهتاب که افتاده در اب
در دلم هستی و بین من و تو فاصله هاست
اسمان با قفس تنگ چه فرقی دارد ؟
(بال) وقتی قفس پر زدن چلچله هاست
بی تو هر لحظه مرا بیم فرو ریختن است
مثل شهری که به روی گسل زلزله هاست
باز می پرستمت از مسیله دوری و عشق
و سکوت تو جواب همه ی مسیله هاست
