نامه هاي بالدار

متن نامه ي پيامبر(ص) به خسرو پرويز:

نرگس فروتن — Mon, 07 May 2012 15:53:00 GMT

متن اين نامه در بسياري از کتاب هاي تاريخي از جمله تاريخ طبري، بخاري، ابن خلدون به شرح زير است:

بسم الله الرحمن الرحيم، از محمد پيامبر خدا به پادشاه بزرگ ايران.

درود بر آنکس که از راه راست پيروي کند و به خداوند و رسول او ايمان آورد و گواهي دهد که خدايي به جز خداي يگانه و بي شريک وجود ندارد

و محمد بنده و رسولاوست. من تو را به پذيرفتن دين خداي عزوجل فرا مي خوانم زيرا فرستاده او بر همهجهانيانم تا پيام او را بر

همه کافران ابلاغ کنم.پس ايمان بياور تا رستگار شوي و اگر چنين نکني گناه مجوس بر تو باد .

متن نامه ي امام خميني (ره) به همسرشان:

نرگس فروتن — Mon, 07 May 2012 15:30:00 GMT

همسر عزيزم؛

تصدقت شوم؛ الهي قربانت بروم؛ در اين مدتي که مبتلا به جدايي از آن نور چشم عزيز و قوت قلبم گرديدم، متذکر شما

هستم و صورت زيبايت در آيينه‌ي قلبم منقوش است. عزيزم؛ اميدوارم خداوند شما را به سلامت و خوش در پناه خودش

حفظ کند. (حال) من با هر شدتي باشد مي‌گذرد ولي بحمدالله تاکنون هر چه پيش آمده، خوش بوده. الآن در شهر زيباي

بيروت هستم. حقيقتاَ جاي شما خالي است. فقط براي تماشاي شهر و دريا، خيلي منظره‌ي خوش دارد. صد حيف که

محبوب عزيزم، همراهم نيست که اين منظره‌ي عالي به دل بچسبد. به هر حال امشب، شب دوم است که منتظر

کشتي هستيم. از قرار معلوم و معروف يک کشتي فردا حرکت مي‌کند... . خيلي سفر خوبي است. جاي شما خيلي

خيلي خالي است. دلم براي پسرت قدري تنگ شده... .

ايام عمر و عزت مستدام تصدقت : قربانت روح ا...

اين متن نامه اي بود از حضرت امام خميني ( ره ) به همسرشان ( زماني که فرزندشان سيد مصطفي 3 ساله بودند ) .

در اين نامه ايشان سعي دارد همسر خود را در تک تک خاطرات و خوشي هاي سفر شريک کند و احساس نبودن او در اين

ميان کاملا قابل حس است.اگر اين متن را چندين بار مرور کنيد نهايت عشق و علاقه را در هر کلمه درک خواهيد نمود و

اينجاست که جوانان ما بايد چنين الگو هاي احساس و محبت را در لحظه هاي زندگي حفظ کنند . اصلا چرا جوانان. ابراز

فروزان تر نمايد. حتي اين اظهار عشق در نوع مورد خطاب قرار دادن نيز کاملا عيان است و جالب اينجاست که در اين احوال

پرسي عاشقانه جويا شدن حال فرزند در اولويت دوم قرار مي گيرد.

يادش گرامي و نامش چراغ دلهاي عاشق

متن نامه ي چارلي چاپلين به دخترش:

نرگس فروتن — Mon, 07 May 2012 15:15:00 GMT

دخترم جرالدين, از تو دورم , ولي يک لحظه تصوير تو از ديدگانم دور نميشود.تو کجايي؟در پاريس ,روي صحنه تئاتر پرشکوه شانزه ليزه؟اين را ميدانم و چنان است که گويي در اين سکوت شبانگاهي ,آهنگ قدمهايت را ميشنوم.شنيده ام نقش تو در اين نمايش پرشکوه, نقش آن دختر زيباي حاکمي است که اسير خان تاتار شده است.
جرالدين, در نقش ستاره باش و بدرخش ,اما اگر فرياد تحسين آميز تماشاگران و عطر مستي آور گلهايي که برايت فرستاده اند به تو فرصت هوشياري داد بنشين و نامه ام را بخوان. من پدر تو هستم.امروز نوبت توست که صداي کف زدن هاي تماشاگران گاهي تو را به آسمانها ببرد.به آسمانها برو ولي گاهي هم به روي زمين بيا و زندگي مردم را تماشا کن; زندگي آنان که با شکم گرسنه در حالي که پاهايشان از بينوايي مي لرزدو هنرنمايي مي کنند. من خود يکي از ايشان بوده ام.جرالدين دخترم ,تو مرا درست نمي شناسي در آن شب هاي بس دور با تو قصه ها بسيار گفتم اما غصه هاي خود را هرگز نگفتم آن هم داستاني شنيدني است.
داستان آن دلقک گرسنه که در پست ترين صحنه هاي لندن آواز مي خواند و صدقه مي گيرد, داستان من است.من طعم گرسنگي را چشيده ام.من درد نابساماني را کشيده ام.و از اينها بالاتر رنج حقارت آن دلقک دوره گرد را که اقيانوسي از غرور در دلش موج مي زند و سکه صدقه آن رهگذر غرورش را خرد نمي کند. با اين همه زنده ام و از زندگان پيش از آنکه بميرند حرفي نبايد زد. به دنبال نام تو نام من است :"چاپلين"
جرالدين دخترم, دنيايي که تو در آن زندگي مي کني, دنياي هنرپيشگي و موسيقي است.نيمه شب آن هنگام که از سالن پرشکوه تئاتر شانزه ليزه بيرون مي آيي, آن ستايشگران ثروتمند را فراموش کن .حال آن راننده تاکسي که تو را به منزل ميرساند بپرس .حال زنش را بپرس و اگر آبستن بود و پولي براي خريد لباس بچه نداشت ,مبلغي پنهاني در جيبش بگذار. به نماينده خود در پاريس دستور داده ام فقط وجه اين نوع خرجهاي تو را بي چون و چرا بپردازد.اما براي خرجهاي ديگر بايد صورت حساب ان را بفرستي.
دخترم جرالدين گاه و بي گاه با مترو و اتوبوس شهر را بگرد و مردم را نگاه کن. زنان بيوه ,کودکان يتيم را بشناس و دست کم روزي يک بار بگو:من هم از آنان هستم.تو واقعا يکي از آنان هستي و نه بيشتر.هنر قبل از اينکه دو بال به انسان بدهد اغلب دو پاي او را ميشکند . وقتي به مرحله اي رسيدي که خود را برتر تماشاگران خويش بداني, همان لحظه تئاتر را ترک کن و با تاکسي خود را به حومه پاريس برسان. من آنجا را خوب مي شناسم.آنجا بازيگران همانند خويش را خواهي ديد که از قرن ها پش زيبا تر از تو ,چالاکتر از تو و مغرور تر از تو هنرنمايي ميکنند.اما در آنجا از نور خيره کننده تئاتر شانزه ليزه خبري نيست......

پدر تو / چارلي چاپلين